ప్రభుత్వ, ప్రైవేట్ ఉద్యోగికి ఏటా 45 రోజుల సెలవు కావాలి.. ఎంపీ డిమాండ్.. కారణం ఇదే..

మారుతున్న సామాజిక పరిస్థితులు, ఉరుకుల పరుగుల జీవితంలో మానవ సంబంధాలు యాంత్రికంగా మారుతున్న తరుణంలో రాజ్యసభలో ఒక అరుదైన, అర్థవంతమైన ప్రతిపాదన వినిపించింది. ఎంపీ సుమిత్ర బాల్మిక్ ప్రభుత్వ, ప్రైవేట్ రంగ ఉద్యోగులకు ఏటా 45 రోజుల పాటు ‘వేతనంతో కూడిన సెలవు’ ప్రకటించాలని కోరారు. అయితే, ఈ సెలవులు వినోదం కోసం కాదు, వృద్ధాప్యంలో ఉన్న తమ తల్లిదండ్రుల సంరక్షణ కోసం కేటాయించేందుకే అని ఆమె స్పష్టం చేశారు. ఈ ప్రతిపాదన కేవలం ఒక ఉద్యోగి సౌలభ్యం గురించి మాత్రమే కాకుండా, దేశంలో వేగంగా పెరుగుతున్న వృద్ధ జనాభా భద్రతపై పార్లమెంటు వేదికగా చర్చకు దారితీసింది.

బాధ్యతల మధ్య నలిగిపోతున్న సాండ్ విచ్ జనరేషన్

నేటి మధ్య వయస్కులను ఎంపీ సుమిత్ర ‘సాండ్ విచ్ జనరేషన్' (Sandwich Generation) గా అభివర్ణించడం వెనుక లోతైన అర్థం ఉంది. ఒకవైపు ఎదుగుతున్న పిల్లల భవిష్యత్తును తీర్చిదిద్దే బాధ్యత, మరోవైపు నడక తడబడుతున్న వృద్ధ తల్లిదండ్రుల సంరక్షణ భారంతో ఈ తరం నలిగిపోతోంది. ఉద్యోగ బాధ్యతలు నిర్వర్తిస్తూనే, అనారోగ్యంతో ఉన్న తల్లిదండ్రులను ఆసుపత్రులకు తీసుకెళ్లడం, వారి నిత్య అవసరాలను పర్యవేక్షించడం అనేది ఈ తరం వారికి మానసిక, శారీరక ఒత్తిడిగా మారుతోంది. ఈ ఒత్తిడిని తగ్గించి, కుటుంబ వ్యవస్థను బలోపేతం చేయాలంటే చట్టబద్ధమైన మద్దతు అవసరమని ఆమె పేర్కొనడం హేతుబద్ధంగా ఉంది.

వృద్ధాప్య జనాభా.. ముంచుకొస్తున్న సవాలు

దేశం యువ దేశం అని మనం గర్వంగా చెప్పుకుంటున్నప్పటికీ, భవిష్యత్తులో మన ముందున్న అతిపెద్ద సవాలు వృద్ధుల సంరక్షణే. ఎంపీ వ్యక్తం చేసిన ఆందోళనను పరిశీలిస్తే.. 2036 నాటికి భారతదేశంలో వృద్ధుల సంఖ్య ఏకంగా 23 కోట్లకు చేరుకోనుంది. అంటే దేశ జనాభాలో గణనీయమైన శాతం మందికి ప్రత్యేక సంరక్షణ, వైద్య సాయం అవసరం అవుతాయి. ఉమ్మడి కుటుంబ వ్యవస్థ విచ్ఛిన్నమై, కేంద్ర కుటుంబాలు పెరుగుతున్న నేటి కాలంలో, వృద్ధులు ఒంటరితనంతో కుంగిపోకుండా ఉండాలంటే వారి పిల్లలు వారి దగ్గర ఉండే సమయం దొరకాలి. ఈ 45 రోజుల సెలవుల ప్రతిపాదన అటువంటి సమయాన్ని చట్టబద్ధంగా కల్పించే దిశగా ఒక ముందడుగు.

నైతిక బాధ్యతలు

ప్రైవేట్ రంగం ఈ ప్రతిపాదనను ఆర్థిక కోణంలో చూడవచ్చు. ఏటా 45 రోజుల పెయిడ్ లీవ్స్ వల్ల ఉత్పాదకత తగ్గుతుందని లేదా కంపెనీలపై భారం పడుతుందని వాదనలు రావచ్చు. కానీ, ఒక ఉద్యోగి మానసికంగా ప్రశాంతంగా ఉన్నప్పుడే పూర్తి సామర్థ్యంతో పని చేయగలరు. ఇంట్లో తల్లిదండ్రులు అనారోగ్యంతో ఉన్నప్పుడు, వారి గురించి ఆందోళన చెందుతూ కార్యాలయంలో పనిచేసే ఉద్యోగి కంటే, కొంత కాలం వారి దగ్గరుండి సేవ చేసి తిరిగి వచ్చే ఉద్యోగిలో అంకితభావం ఎక్కువగా ఉంటుంది. ఇది కేవలం ఆర్థిక అంశం మాత్రమే కాదు, సమాజం తన మూలాలను కాపాడుకునే నైతిక బాధ్యత కూడా.

విధానపరమైన నిర్ణయాల అవసరం

ప్రభుత్వాలు కేవలం వృద్ధాశ్రమాలను నిర్మించడంపై దృష్టి పెట్టకుండా, వృద్ధులు తమ సొంత ఇళ్లలో, తమ వారసుల నీడలో గడిపే వాతావరణాన్ని ప్రోత్సహించాలి. సుమిత్ర బాల్మిక్ ప్రతిపాదనను కేవలం కోరికగా చూడకుండా, దీనిని ఒక విధానంగా మలచాల్సిన అవసరం ఉంది. ప్రసూతి సెలవులు ఏ విధంగానైతే ఒక తరాన్ని ఆరోగ్యంగా పెంచేందుకు సహకరిస్తాయో, ఈ ‘పేరెంట్ కేర్ లీవ్స్’ అనేవి గత తరాన్ని గౌరవంగా సాగనంపేందుకు తోడ్పడతాయి. కార్పొరేట్ సంస్థలు కూడా తమ సామాజిక బాధ్యతలో భాగంగా ఇటువంటి చర్యలను ప్రోత్సహించాలి.

భారతీయ సంస్కృతిలో తల్లిదండ్రులను దైవంతో సమానంగా భావిస్తాం. అయితే ఆ గౌరవం కేవలం మాటలకే పరిమితం కాకుండా.., ప్రస్తుత ఆధునిక కాలానికి అనుగుణంగా చట్టబద్ధమైన వెసులుబాటు కల్పించాల్సిన సమయం ఆసన్నమైంది. ఎంపీ సుమిత్ర లేవనెత్తిన ఈ అంశంపై దేశవ్యాప్త చర్చ జరగాలి. 23 కోట్ల మంది వృద్ధుల భవిష్యత్తు, కోట్లాది మంది ఉద్యోగుల మానసిక ఆరోగ్యం ఈ నిర్ణయంతో ముడిపడి ఉన్నాయి. రాజ్యసభలో వినిపించిన ఈ గళం ప్రభుత్వాల చెవులకు చేరి, ఆచరణాత్మకమైన చట్టంగా మారాలని, తద్వారా ‘సాండ్ విచ్ జనరేషన్’పై ఒత్తిడి నుంచి విముక్తి పొందాలని ఆశిద్దాం.