శిథిలాల కింద విద్యార్థుల ప్రాణాలు.. అసలు తప్పెవరిది?

దేశ రాజధాని ఢిల్లీలో మరోసారి భద్రత తీవ్ర ప్రశ్నార్థకమైంది. రద్దీగా ఉండే సత్య నికేతన్ ప్రాంతంలో సంభవించిన దారుణ ప్రమాదం అనేక కుటుంబాల్లో తీరని శోకాన్ని నింపింది. ఐదు దశాబ్దాల నాటి ఒక బహుళ అంతస్తుల భవనం కంటిరెప్పపాటులో నేలమట్టమైంది. చదువుకొని సమున్నత శిఖరాలను అధిరోహించాలనే ఆశలతో ఉజ్జ్వల భవిష్యత్తు కోసం రాజధానికి వచ్చిన యువకుల కలలు ఈ భవన శిథిలాల కిందే నిశ్శబ్దంగా సమసిపోయాయి. ప్రమాద సమయంలో లోపల ఉన్న దాదాపు యాభై మంది విద్యార్థుల్లో ఆరుగురు ప్రాణాలు కోల్పోగా.. పలువురు తీవ్ర గాయాలతో ఆసుపత్రుల్లో చావుబతుకుల మధ్య కొట్టుమిట్టాడుతున్నారు. స్థానికులు, ఎన్డీఆర్ఎఫ్ బృందాలు ప్రాణాలను పణంగా పెట్టి సహాయక చర్యలు అందించినప్పటికీ ఆ అమాయక విద్యార్థుల ప్రాణాలను కాపాడలేకపోయారు.

ఈ దారుణానికి ప్రధాన కారణం భవన బేస్‌మెంట్‌లో ఎలాంటి ముందస్తు భద్రతా చర్యలు లేకుండా చేపట్టిన మరమ్మతు పనులేనని తెలుస్తోంది. పునాదులను తీవ్రంగా బలహీనపరిచేలా పనులు చేయడంతోనే మొత్తం నిర్మాణం ఒక్కసారిగా కుప్పకూలింది. ఘటనపై పోలీసులు భవన యజమానిపై ఎఫ్ఐఆర్ నమోదు చేయగా.. ఢిల్లీ ప్రభుత్వం మెజిస్టీరియల్ విచారణకు ఆదేశించింది. అంతేకాకుండా నిబంధనలకు విరుద్ధంగా నాలుగు అంతస్తులకు మించి నిర్మించిన అక్రమ నిర్మాణాలను తక్షణమే సీల్ చేయాలని అధికారులు ఆదేశాలు జారీ చేశారు. ప్రధాని నరేంద్ర మోదీ సైతం ఈ ఘటనపై తీవ్ర దిగ్భ్రాంతి వ్యక్తం చేస్తూ బాధిత కుటుంబాలకు తమ సానుభూతిని తెలియజేశారు.

అయితే ఈ ఘటనను కేవలం ఒక అనుకోని ప్రమాదంగా చూస్తే పొరపాటే అవుతుంది. ఇది స్పష్టంగా అధికారుల నిర్లక్ష్యం, కన్నుమూసి ఉంచే ధోరణికి నిలువెత్తు నిదర్శనం. అర్ధ శతాబ్దం నాటి పాత భవనంలో ఎటువంటి భద్రతా ప్రమాణాలు లేకుండా పీజీ నిర్వహిస్తుంటే స్థానిక అధికారులు ఏం చేస్తున్నారనే ప్రశ్నలు వెల్లువెత్తుతున్నాయి. అగ్నిమాపక, నిర్మాణ భద్రతా అనుమతులు లేకున్నా రాజధానిలో వందలాది పీజీలు యథేచ్ఛగా నడుస్తున్నాయి. ప్రమాదం జరిగాక పరిహారాలు ప్రకటించడం, సీలింగ్ ఆదేశాలు ఇవ్వడం కాకుండా ముందే తనిఖీలు ఎందుకు చేపట్టడం లేదనేది స్థానికుల ఆగ్రహం. చదువు కోసం వచ్చే పేద, మధ్యతరగతి విద్యార్థులు తక్కువ ఖర్చుతో లభించే వసతుల కోసం తమ ప్రాణాలను పణంగా పెట్టి ఇలాంటి ప్రమాదకర భవనాల్లో ఉండాల్సి వస్తోంది. ప్రభుత్వం, అధికారులు కేవలం సానుభూతి సందేశాలతో సరిపెట్టకుండా, నిర్మాణ నిబంధనలను కఠినంగా అమలు చేసి అక్రమ నిర్మాణాలపై శాశ్వత చర్యలు తీసుకున్నప్పుడే ఇటువంటి విషాదాలకు ముగింపు పడుతుంది.