5 లక్షల ప్రాణాల బలి.. రష్యా-ఉక్రెయిన్ యుద్ధం వెనుక కన్నీటి కథ!
ఒకప్పుడు నవ్వులతో పచ్చటి పొలాలతో కళకళలాడిన ఊర్లు… ఈరోజు శ్మశాన నిశ్శబ్దంతో మూగబోయాయి.
ఒకప్పుడు నవ్వులతో పచ్చటి పొలాలతో కళకళలాడిన ఊర్లు… ఈరోజు శ్మశాన నిశ్శబ్దంతో మూగబోయాయి. అమ్మ ఒడిలో ఆడుకోవాల్సిన పసిపిల్లలు, కాంక్రీటు శిథిలాల మధ్య, శరణార్థ శిబిరాల్లో ఆకలితో కన్నీళ్లు కారుస్తున్నారు. రాత్రి పడుకుంటే పొద్దున సూర్యుడిని చూస్తామో లేదో తెలియని భయం. "నాన్న క్షేమంగా తిరిగి వస్తాడు" అని ఎదురుచూసిన పసి హృదయాలకు… ఇప్పుడు మిగిలింది గోడలపై ఉన్న ఫోటోల్లో నిశ్శబ్ద చిరునవ్వులే!
రష్యా-ఉక్రెయిన్ యుద్ధం ప్రారంభమై నాలుగో ఏడాదిలోకి అడుగుపెట్టింది. కానీ ఈ రక్తపాతానికి ముగింపు ఎక్కడో ఎవరికీ తెలియడం లేదు. ప్రతి రోజు బాంబుల మోతలు, క్షిపణుల దాడులు, కాలిపోయిన భవనాలు, నెత్తురోడుతున్న వీధులు… ప్రపంచాన్ని కలవరపెడుతున్నాయి. అధికార పోరాటం పేరుతో సాగుతున్న ఈ రాక్షస క్రీడ, మానవత్వాన్ని ముక్కలు ముక్కలుగా చీల్చేస్తోంది.
ఆ నంబర్ల వెనుక ఉన్నది మనుషులు.. అంకెలు కావు!
తాజా నివేదికలు వింటుంటేనే గుండె తరుక్కుపోతోంది. ఇప్పటివరకు 5 లక్షల మందికి పైగా రష్యా సైనికులు మరణించినట్లు లేదా తీవ్రంగా గాయపడినట్లు బ్రిటన్ నిఘా సంస్థలు అంచనా వేస్తున్నాయి. ఉక్రెయిన్ వైపు జరిగిన ప్రాణనష్టం కూడా తక్కువేమీ కాదు.
కానీ ఐదు లక్షలు అనేది కేవలం ఒక సంఖ్య కాదు… ప్రతి సంఖ్య వెనుక ఒక జీవం ఉంది. ఒక కుటుంబం ఉంది. ఒక తల్లి కన్నీరు ఉంది. ఒక భార్య సుదీర్ఘ నిరీక్షణ ఉంది. ఒక చిన్నారి అంధకారమైన భవిష్యత్తు ఉంది. యుద్ధంలో చనిపోతున్నది కేవలం సైనికులు మాత్రమే కాదు, వారిపైనే ఆధారపడి బతుకుతున్న కొన్ని లక్షల మంది ఆశలు, ఆశయాలు.
సాంకేతికత పెరిగింది… మానవత్వం చచ్చింది!
ఈ యుద్ధంలో గెలుపు కోసం ఇరు దేశాలు ప్రాణాంతక ఆయుధాలను ముంచెత్తుతున్నాయి. డ్రోన్లు, హైపర్సోనిక్ క్షిపణులు, ఆధునిక యుద్ధ సాంకేతికత… ఇవన్నీ మానవ జీవితం ఎంత చౌకైపోయిందో ప్రపంచానికి చాటిచెబుతున్నాయి. ఏసీ గదుల్లో కూర్చుని ఒక బటన్ నొక్కితే చాలు… అవతలి వైపు వందలాది ప్రాణాలు క్షణాల్లో మట్టిలో కలిసిపోతున్నాయి. యుద్ధభూమిలో మనుషులు కేవలం "శరీరాలుగా", కేవలం "లక్ష్యాలుగా" మారిపోతుండటం నాగరిక సమాజానికి అవమానకరం. ఉక్రెయిన్ నగరాల్లో పరిస్థితి మరింత హృదయ విదారకం.విద్యుత్ లేక అంధకారంలో గడిపే గడ్డకట్టే రాత్రులు… సైరన్ శబ్దం వినబడగానే బాంబుల భయంతో నేలమాళిగల్లో ఊపిరాడక తలదాచుకునే కుటుంబాలు… పాఠశాలలకు వెళ్లి చదువుకోవాల్సిన బాల్యం, శరణార్థ శిబిరాల్లో బిచ్చగాళ్లలా మారిపోవడం…
ఇవన్నీ చూస్తుంటే అసలు మనం 21వ శతాబ్దంలోనే ఉన్నామా అనే సందేహం కలగక మానదు.
బాధ ప్రపంచమంతటిదీ…
ఈ యుద్ధం కేవలం రెండు దేశాల సరిహద్దుల మధ్యే ఆగలేదు. దీని మంటలు ప్రపంచ ఆర్థిక వ్యవస్థను కుదిపేస్తున్నాయి. చమురు ధరలు ఆకాశాన్నంటాయి, ఆహార కొరత ఏర్పడింది, లక్షలాది మంది ఉపాధి కోల్పోయారు. యుద్ధం ఎక్కడో జరుగుతుండవచ్చు, కానీ దాని తాలూకు ఆకలి కేకలు, ఆర్థిక భారాలు ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న పేదవాడి నడ్డి విరుస్తున్నాయి.
అయినా సరే… శాంతి చర్చల ఊసే లేదు. ఒకవైపు పాశ్చాత్య దేశాల ఆయుధాల మద్దతుతో ఉక్రెయిన్ పోరాడుతుండగా… మరోవైపు రష్యా తన పంతాన్ని వీడటం లేదు. ఈ అహంకారాల మధ్య, అధికార రాజకీయాల మధ్య నలిగిపోతున్నది మాత్రం అమాయక ప్రజల జీవితాలే.