వెంకయ్య చెప్పిన నేతల ‘బూతు’ కథ?

రాజకీయాలంటే ఒకప్పుడు సిద్ధాంతాల పోరాటం.. ప్రజా సమస్యలపై చర్చలు.. హుందాతనంతో కూడిన వాదోపవాదాలు. కానీ నేడు ఆ పరిస్థితి పూర్తిగా మారిపోయింది. ప్రత్యర్థులపై విమర్శలు చేయడంలో కనీస మర్యాదలు లోపిస్తున్నాయి. విశాఖ పర్యటనలో మాజీ ఉపరాష్ట్రపతి వెంకయ్య నాయుడు వ్యక్తం చేసిన ఆందోళన కేవలం ఒక వ్యక్తి ఆవేదన కాదు.. విలువలను కోరుకునే సగటు పౌరుడి అంతర్మథనం.

పరాకాష్టకు చేరిన వ్యక్తిగత దూషణలు

ఇటీవలి కాలంలో తెలుగు రాష్ట్రాల్లో రాజకీయ నాయకుల భాషా ప్రయోగం హద్దులు దాటుతోంది. కేవలం రాజకీయ విమర్శలకే పరిమితం కాకుండా ప్రత్యర్థుల కుటుంబ సభ్యులను, ఆడబిడ్డలను కించపరిచే స్థాయికి దిగజారడం అత్యంత దురదృష్టకరం. బూతులు మాట్లాడటం అనేది ఒక ‘ఫ్యాషన్’గా లేదా ‘ధైర్యం’గా చలామణి అవుతుండటం ప్రజాస్వామ్యానికే గొడ్డలిపెట్టు.

నాటి వైభవం.. నేటి దుస్థితి

వెంకయ్య నాయుడు గుర్తు చేసినట్లుగా అటల్ బిహారీ వాజ్‌పేయి, అరుణ్ జైట్లీ, సుష్మా స్వరాజ్ వంటి మహోన్నత నాయకులు పార్లమెంటులో ప్రత్యర్థులను ఎండగట్టేటప్పుడు కూడా ఎంతో సంస్కారవంతంగా ఉండేవారు. ఆ మాటల్లో పదును ఉండేది కానీ పరుషత్వం ఉండేది కాదు. నేటి తరం నాయకులు మీడియా దృష్టిని ఆకర్షించడమే పరమావధిగా భావిస్తూ నిమిషం పాటు వైరల్ అవ్వడం కోసం ఏళ్ల తరబడి సంపాదించుకున్న గౌరవాన్ని పణంగా పెడుతున్నారు.

పరిష్కారం ఎక్కడ ఉంది?

ఈ ‘భాషా కాలుష్యాన్ని’ అరికట్టడానికి వెంకయ్య నాయుడు మూడు ప్రధాన మార్గాలను సూచించారు. నాయకులు తమ హోదాను, బాధ్యతను గుర్తించి మాట్లాడాలి. విమర్శ అనేది విధానపరంగా ఉండాలి తప్ప, వ్యక్తిగత దూషణగా మారకూడదు. బూతులు మాట్లాడే వారిని, అనవసర రాద్ధాంతం చేసే వారిని ప్రోత్సహించడం మానుకోవాలి. అలాంటి ప్రసంగాలకు ప్రచారాన్ని తగ్గించినప్పుడే నాయకుల్లో మార్పు వస్తుంది. ఇది అత్యంత శక్తివంతమైన ఆయుధం. నోటికొచ్చినట్లు మాట్లాడే నాయకులకు ప్రజలు పోలింగ్ బూత్‌లోనే సరైన సమాధానం చెప్పాలి. తమ ఓటు ద్వారా అరాచక భాషకు చరమగీతం పాడాలి.

ప్రజాస్వామ్యంలో విమర్శ అనేది ఒక వరం. కానీ అది అసభ్యతగా మారినప్పుడు వ్యవస్థకే ప్రమాదం. రాజకీయ నాయకులు తమను తాము సంస్కరించుకోకపోతే భవిష్యత్ తరాలకు మనం తప్పుడు సందేశాన్ని అందించిన వాళ్లమవుతాం. ఇప్పటికైనా రాజకీయ పార్టీలు తమ నాయకులకు ‘భాషా సంస్కారం’పై శిక్షణ ఇవ్వాల్సిన అవసరం ఉంది. విలువలతో కూడిన రాజకీయాల కోసం పౌర సమాజం గొంతు విప్పాల్సిన సమయం ఆసన్నమైంది.