ఇలాంటి బోర్డులు మన తెలుగు రాష్ట్రాల్లో కనిపిస్తాయా?

తమిళనాడు ప్రభుత్వం ప్రైవేటు పాఠశాలల ఫీజులను నియంత్రిస్తూ, తరగతుల వారీగా గరిష్ట ఫీజుల బోర్డులను ప్రకటించడం దేశవ్యాప్తంగా సంచలనంగా మారింది. ఎల్‌కేజీ నుంచి ఇంటర్మీడియట్ వరకు ఏ తరగతికి ఎంత ఫీజు వసూలు చేయాలో స్పష్టమైన మార్గదర్శకాలు ఇవ్వడం కార్పొరేట్ విద్యాదోపిడీకి కళ్లెం వేసే అడుగుగా విశ్లేషకులు భావిస్తున్నారు.

ఈ పరిణామం చూసిన తర్వాత తెలుగు రాష్ట్రాలైన ఆంధ్రప్రదేశ్, తెలంగాణ ప్రజల్లో ముఖ్యంగా మధ్యతరగతి తల్లిదండ్రుల్లో ఒకటే ప్రశ్న మెదులుతోంది. "ఇలాంటి బోర్డులు, కఠినమైన ఫీజు నియంత్రణ చట్టాలు మన తెలుగు రాష్ట్రాల్లో కనిపించే అవకాశం ఉందా?" అని మథన పడుతున్నారు.

విద్యా రంగం.. వేల కోట్ల వ్యాపార సామ్రాజ్యం

తెలుగు రాష్ట్రాల్లో విద్యా రంగం అనేది కేవలం ఒక సేవా రంగం కాదు. అది వేల కోట్ల రూపాయల టర్నోవర్‌తో నడిచే అతిపెద్ద వ్యాపార సామ్రాజ్యం. కేజీ నుంచి పీజీ వరకు కార్పొరేట్ విద్యాసంస్థలు ఇష్టారాజ్యంగా ఫీజులు వసూలు చేస్తున్నాయనేది బహిరంగ రహస్యం.

ఇక్కడ అసలు సమస్య ఏమిటంటే.. ఈ విద్యాసంస్థల యజమానుల్లో అత్యధికులు ప్రత్యక్షంగానో పరోక్షంగానో రాజకీయాల్లో చక్రం తిప్పుతున్నారు. ఎమ్మెల్యేలు, ఎంపీలు, మంత్రులు, కీలక రాజకీయ నాయకులకు సొంత విద్యాసంస్థలు ఉన్నాయి. విద్యా వ్యవస్థను నియంత్రించాల్సిన పాలకులే ఆ వ్యవస్థలో భాగస్వాములుగా మారడం వల్ల, ఫీజుల నియంత్రణపై కఠిన నిర్ణయాలు తీసుకోవడానికి 'రాజకీయ సంకల్పం' కరువవుతోందనే విమర్శలు బలంగా వినిపిస్తున్నాయి.

తల్లిదండ్రుల ఆవేదన.. అడ్డూఅదుపూ లేని ఫీజులు

ప్రస్తుతం తెలంగాణ, ఏపీల్లో ఎల్‌కేజీ, యూకేజీలకే రూ. 40 వేల నుంచి లక్ష రూపాయల వరకు ప్రాథమిక ఫీజులు వసూలు చేస్తున్నారు. దీనికి తోడు అడ్మిషన్ ఫీజులు, బిల్డింగ్ ఫండ్స్, డిజిటల్ క్లాస్‌రూమ్, యాక్టివిటీ ఫీజులు, పుస్తకాలు, యూనిఫారాలు, బెల్టులు, టైల పేరిట దోపిడీ, రవాణా స్కూల్ బస్సు ఛార్జీల భారం సామాన్యులపై మోయలేని విధంగా ఉంది.

ప్రభుత్వాలు కాలేజీలు, స్కూళ్ల ఫీజుల నియంత్రణకు కమిటీలు వేసినప్పటికీ వాటి సిఫార్సులు కాగితాలకే పరిమితమవుతున్నాయి తప్ప క్షేత్రస్థాయిలో అమలు కావడం లేదు. తల్లిదండ్రుల సంఘాలు ఎన్ని ఫిర్యాదులు చేసినా కార్పొరేట్ శక్తుల ఒత్తిడి ముందు ప్రభుత్వాల చర్యలు నామమాత్రంగానే ఉంటున్నాయి.

తమిళనాడు మోడల్ ఎందుకు ప్రత్యేకం?

తమిళనాడులో 'ఫీజు నిర్ణయ కమిటీ' ద్వారా ప్రతి పాఠశాల మౌలిక వసతులను బట్టి ఫీజులను ప్రభుత్వమే ఖరారు చేస్తుంది. ఆ వివరాలను పాఠశాల బోర్డులపై బహిరంగంగా ప్రదర్శించాల్సి ఉంటుంది. దీనివల్ల పాఠశాలలు ఇష్టారాజ్యంగా ఫీజులు పెంచే అవకాశం ఉండదు. తల్లిదండ్రులకు తాము ఎంత చెల్లించాలో ముందే స్పష్టత ఉంటుంది. మోసపోయే అవకాశం తగ్గుతుంది. విద్యను వ్యాపారంగా కాకుండా కనీస సామాజిక బాధ్యతగా చూసే వాతావరణం ఏర్పడుతుంది.

తెలుగు రాష్ట్రాల్లో అడ్డంకులు.. మారాల్సింది ఎవరు?

తెలుగు రాష్ట్రాల్లో ఇలాంటి బోర్డులు రావడానికి ప్రధాన అడ్డంకి రాజకీయ-విద్యాసంస్థల ముడివడి ఉండటమే. ప్రభుత్వం ఫీజులపై కఠిన నిబంధనలు తెస్తే అది సామాన్య ప్రైవేటు స్కూళ్ల కంటే రాజకీయంగా బలిష్టమైన కార్పొరేట్ సామ్రాజ్యాల లాభాలనే దెబ్బతీస్తుంది. అందుకే పాలకులు ఈ విషయంలో ముందడుగు వేయడానికి వెనుకాడుతున్నారు.

ప్రజల ఒత్తిడే ఏకైక మార్గం

ప్రైవేటు ఫీజుల నియంత్రణ అనేది కేవలం తల్లిదండ్రుల సమస్యగా కాకుండా ఒక ప్రధాన రాజకీయ మరియు ఎన్నికల అంశంగా మారాలి. రాజకీయ పార్టీల మేనిఫెస్టోల్లో దీనికి ప్రాధాన్యత దక్కినప్పుడే పాలకుల్లో కదలిక వస్తుంది. తల్లిదండ్రుల సంఘాలు, విద్యా హక్కు చట్టం కార్యకర్తలు, సామాజిక శ్రేయోభిలాషులు నిరంతరం ఒత్తిడి తీసుకురావాలి.

తమిళనాడులో కనిపిస్తున్న ఫీజుల నియంత్రణ బోర్డులు కేవలం ప్రకటనలు కావు.. అవి ప్రభుత్వ నిబద్ధతకు నిదర్శనం. ప్రస్తుత పరిస్థితుల్లో తెలుగు రాష్ట్రాల్లో అలాంటి బోర్డులను చూడటం కష్టంగానే అనిపించవచ్చు. కానీ "విద్య వ్యాపారం కాకూడదు.. ఫీజుల దోపిడీ ఆగాలి" అని ప్రజలు బలంగా గళమెత్తితే భవిష్యత్తులో మన పాలకులు సైతం తమిళనాడు తరహా విప్లవాత్మక నిర్ణయాలు తీసుకోక తప్పదు. మార్పు ప్రజల నుంచే మొదలుకావాలి.