లవ్ మ్యారేజీలపై నిషేధం.. మీరేమంటారు?

ఆధునిక టెక్నాలజీ యుగంలోనూ కొన్ని గ్రామీణ ప్రాంతాలు ఇప్పటికీ పాతకాలపు సంప్రదాయాల పేరుతో రాజ్యేతర సంస్థల మాదిరిగా నిరంకుశ నిర్ణయాలు తీసుకుంటున్నాయి. హరియాణాలోని హిసార్ ఆర్యనగర్ గ్రామంలో ఇటీవల ప్రేమ పెళ్లిళ్లను నిషేధిస్తూ గ్రామస్థులు తీసుకున్న నిర్ణయం ఇందుకు తాజా ఉదాహరణ. రాజ్యాంగం కల్పించిన వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛను కాలరాస్తూ, స్థానిక పెద్దలు ఏ విధంగా ఆంక్షలు విధిస్తున్నారనే సామాజిక-రాజకీయ విశ్లేషణ ఇప్పుడు చూద్దాం.

రాజ్యాంగాన్ని లెక్కచేయని గ్రామ పెద్దలు:

మన దేశంలో చట్టం, రాజ్యాంగం ప్రతి పౌరుడికి తన భాగస్వామిని ఎన్నుకునే పూర్తి స్వేచ్ఛను కల్పించాయి. మేజర్ అయిన ఏ వ్యక్తయినాసరే తనకు నచ్చిన వ్యక్తిని వివాహం చేసుకునే హక్కును చట్టం అందించింది. అయితే, కొన్ని గ్రామాల్లో మాత్రం ఈ చట్టాలన్నింటిని పక్కనపెట్టి, స్థానిక పెద్దలే చట్టంగా మారుతున్నారు. ఇక ప్రజల వ్యక్తిగత జీవితాల్లో జోక్యం చేసుకుంటూ, రాజ్యాంగ వ్యతిరేక నిర్ణయాలను అమలు చేయడం ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థకే పెను సవాల్‌గా మారుతోంది.

వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛపై నిరంకుశ ఆంక్షలు:

హరియాణాలోని ఆర్యనగర్ గ్రామంలో వరుసగా ప్రేమ పెళ్లిళ్లు జరగడంతో, సామాజిక ఐక్యత దెబ్బతింటుందనే సాకుతో పెద్దలు ఈ నిషేధం విధించారు. ఇలాంటి వివాహాలు చేసుకున్న వారిని గ్రామంలోకి అనుమతించబోమని హెచ్చరించడం మానవ హక్కుల ఉల్లంఘన కిందకే వస్తుంది. ఒక వ్యక్తి ఎవరిని ప్రేమించాలి, ఎవరిని పెళ్లి చేసుకోవాలి అనేది వారి వ్యక్తిగత ఎంపిక. దీనిపై గ్రామ పంచాయతీలు లేదా స్థానిక సంఘాలు ఆంక్షలు విధించడం పౌర స్వేచ్ఛను గాలికొదిలేయడమే అవుతుంది.

సామాజిక బహిష్కరణల భయానక వాతావరణం:

పిల్లల చర్యలకు తల్లిదండ్రులను నిందించకూడదని కొందరు అంటున్నప్పటికీ, అంతిమంగా ఆ కుటుంబాలను గ్రామం నుంచి బహిష్కరించే నిర్ణయాలు తీసుకోవడం దారుణం. గ్రామాల్లో భయానక వాతావరణాన్ని సృష్టించి, యువత గొంతునొక్కడానికి ఈ నిరంకుశ ధోరణులు ఉపయోగపడుతున్నాయి. ఇక నచ్చిన జీవితాన్ని ఎంచుకున్న యువతీ యువకులకు అండగా ఉండాల్సిన సమాజం, వారిని ఊరి నుంచి తరిమేసే సంస్కృతిని ప్రోత్సహించడం అత్యంత ఆందోళనకరమైన విషయం.

ప్రజాస్వామ్యానికి సమాంతరంగా ఖాప్ పాలన:

దేశంలో చట్టసభలు, న్యాయస్థానాలు ఉన్నప్పటికీ, కొన్ని ప్రాంతాల్లో ఖాప్ పంచాయతీలు లేదా గ్రామ పెద్దల ఆదేశాలే శాసనాలుగా చెలామణి అవుతున్నాయి. ఇది మన ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థకు, చట్టం ముందు సమానత్వానికి పూర్తిగా విరుద్ధం. ఇక యువత ఆలోచనలు మారుతున్నప్పటికీ, గ్రామీణ స్థాయిలో పాతకాలపు భావజాలం ఇంకా వీడకపోవడం వల్ల ఇలాంటి అప్రజాస్వామిక నిర్ణయాలు పుట్టుకొస్తూనే ఉన్నాయి.

చట్టం కంటే ఎవరూ గొప్పవారు కాదు

కాలం ఎంత మారినా కొన్ని ప్రాంతాల్లో ఆలోచనలు మారడానికి ఇంకా సమయం పడుతుందనడానికి ఇలాంటి సంఘటనలే నిదర్శనం. ప్రేమ వివాహాలపై నిషేధం విధించడం సమస్యకు పరిష్కారం కాదు, అది మరింత అశాంతికి దారితీస్తుంది. వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛను గౌరవిస్తూ, రాజ్యాంగ చట్టాలను అమలు చేయాల్సిన బాధ్యత అందరిపై ఉంది. చట్టం కంటే ఎవరూ అతీతులు కాదనే సత్యాన్ని గ్రామాల్లోని పెద్దలు గ్రహించినప్పుడే నిజమైన సామాజిక మార్పు సాధ్యమవుతుంది.